Blokkendozen en zandbanken

In een mooie dagtocht varen we vanuit de Oosterscheldemonding naar de Belgische kust. We passeren op al gauw 5 mijl afstand de toren van Westkapelle en na een paar uur varen komt de Belgische kust in zicht. Het eerste wat we zien zijn ongetwijfeld hijskranen; de ‘technische haven’ van Zeebrugge waar regelmatig veerboten en grote vrachtschepen de haven verlaten of binnenlopen.

Zeebrugge kunnen we aanlopen maar het is leuker om verder te gaan. Na de hijskranen komen dan de bekende Belgische blokkendozen in zicht. Hoekige appartementen-gebouwen gelegen direct aan de boulevard.

De eerste plaats is Blankenberge. Om de haven aan te lopen wachten we op voldoende hoog water want de ingang is niet diep. Het is eigenlijk nauwelijks een haven te noemen, ’t is meer een ‘gat in het zand’.  De haven is groter dan de ingang zou vermoeden. Het kost dan ook geen moeite hier een plekje voor de Raidho te vinden. En wie in Blankenbergen komt eet… garnalenkroketjes!

Vooral in ’t Kapiteintje smaken de garnalenkroketjes best.
 

Van Blankenbergen is het nog maar een mijl of tien naar Oostende. Ook hier doemen, ruim voor we er zijn, de blokkendozen weer op. Maar hoewel als plaats een stuk groter is de haveningang van Oostende nauwelijks breder. Ook hier goed uitkijken dus. Achter de sluis vinden we een plekje in de Mercatorhaven. Mercator ? Wie was dat ook al weer?

Varen we verder langs de Belgische kust dan is er nog één plaats die we kunnen aanlopen, de haven van Nieuwpoort. Werd hier rond 1600 niet een grote slag geleverd? Ook hier een smalle haveningang die regelmatig moet worden uitgebaggerd. Het lot van de Belgische kust. Veel zandbanken voor de deur en met een vaak westelijke wind is het dan een moeilijke kust om aan te lopen. Aandacht in de navigatie is dus vereist.